Tradycyjna parzona biała kiełbasa. Nie tylko na Wielkanoc
składniki:
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
- 1 kg białej, surowej kiełbasy (najlepiej swojskiej)
- 5 ząbków czosnku
- 4-5 liści laurowych
- po 5 ziaren jałowca, pieprzu i ziela angielskiego
- 2-3 łyżeczki soli (do smaku - żeby woda była osolona a nie słona)
- 2 łyżki suszonego majeranku
- 1 cebula
Sporządzanie białej kiełbasy w Wielkopolsce ma tradycję sięgającą XVII wieku, a jej recepturę odnotowano w książce kucharskiej Marii Śleżańskiej z 1904 roku.
wykonanie:
Zagotowuję około 0,5-1 litra wody z dodatkiem soli. Dodaję wszystkie przyprawy, czosnek i cebulą. Kiedy woda się zagotuje wrzucam kiełbasę. Woda musi zakrywać całą kiełbasę. Parzę ok. 30 minut. Woda nie może się zagotować - ma tylko "mrugać". Kiełbasa jest gotowa, kiedy po wkłuciu widelca wypływająca woda jest biała.
Biała kiełbasa parzona kojarzy się, jak żadna inna kiełbasa z Wielkanocą. Świąteczny stół bez niej, to jak mawiają wędliniarze „jak ryba bez głowy”. Surowa jest lekko różowa, by po sparzeniu stała się szara. Kolor różowawy po sparzeniu świadczy o dodaniu do niej środków konserwujących, zwłaszcza soli peklującej. Po sparzeniu biała kiełbasa powinna być krucha i soczysta - nie twarda, a mięso i przyprawy powinny być w niej dobrze wyczuwalne. Najczęściej podawana jest jako jeden ze składników do żurku. Jako samodzielne danie jest spożywana najczęściej z chrzanem bądź ćwikłą. Tradycyjnie wchodzi też w skład święconki.
