Grzybica bydła. Ludzie także muszą uważać
Grzybica bydła, czyli inaczej trychofitoza, to jedno z najczęstszych schorzeń powłoki skórnej.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Winowajcą jest grzyb z rodzaju Trichophyton verrucosum, ale nie tylko, bo również inni przedstawiciele tego gatunku. Grzybica jest niezwykle uciążliwa, zwierzęta między sobą bardzo szybko się zarażają, organizm jest osłabiony. Najbardziej narażone na epidemię grzybicy są obory, w których występuje wentylacja grawitacyjna, a wietrzenie budynku odbywa się rzadko. Wysoka wilgotność powodowana przez parującą skórę, wydychane powietrze oraz unoszące się odory z obornika i kanałów gnojowych sprzyjają rozwojowi grzybów. Zdrowie powłoki skórnej oraz pełnienie określonych w organizmie funkcji zależy od warunków środowiska, ale również od żywienia i przyswajalności składników pokarmowych. W oborach, w których dostęp do światła słonecznego jest znacznie ograniczony, brak promieni słonecznych będzie miał wpływ na silniejszy rozwój patogenu, który nie jest miłośnikiem światła.. Grzyb umiejscawia się w trudno dostępnych kątach, gdzie przez cały rok jest wilgotno, chłodno i ciemno, dlatego trudno się go pozbyć całkowicie z obory. Przenoszony jest m.in. z paszą, obornikiem czy nawet na obuwiu.
Grzybica bydła objawia się charakterystycznymi zmianami wokół oczu, uszu, szyi, sporadycznie na zadzie i wokół nasady ogona. Koliste, wypukłe, biało-szare plamy, z nastroszonymi włosami lub pozbawione włosów są typowym objawem choroby. Nalot na skórze przypomina popiół. Przy zaostrzonej postaci choroby nalot nawarstwia się i można zaobserwować wyciek ropy.
Leczenie.
-
zeskrobanie nalotu, szczotkowanie miejsca zarażonego;
-
oddajemy zeskrobany materiał do badania, bo może okazać się, że to jakiś pasożyt zewnętrzny, albo brak witamin, mimo że największe jest prawdopodobieństwo, że to grzyb;
-
środki grzybobójcze,
-
szczepienie bydła
Zapobieganie.
-
mycie i dezynfekcja obory, włącznie z wentylacją, szparami okiennymi, stropem i kanałami gnojowymi
-
częste wietrzenie obory;
-
stosowanie maty dezynfekcyjnej dla zwierząt, ludzi oraz ciągników;
-
szczepienie profilaktyczne nowo wprowadzanych do stada osobników
Grzybica odzwierzęca.
Niestety hodowcy bydła są w grupie wysokiego ryzyka zakażenia odzwierzęcego grzybicą (trychofitozą). Dotykając, głaszcząc, przebywając w środowisku krów, wystawiają swoją skórę na bezpośredni kontakt z patogenem. Objawem u ludzi są niewielkie, swędzące, czerwone plamki na twarzy, szyi i przedramionach. Choroba pomiędzy domownikami rozchodzi się bardzo szybko. Jest trudna do wyleczenia, a objawy uciążliwe.
Szacuje się, że choroby skóry u bydła mogą zmniejszyć wydajność mleczną nawet o 20%. W dodatku nie tylko koszty leczenia chorych zwierząt są wysokie, ale wysokie są też straty wynikające z obniżonej produkcji oraz okresu karencji na mleko.
