Nowa WPR po 2028 roku: rolnicy żądają większego budżetu i mniej biurokracji
Rolnicy żądają reformy – głos z Niemiec przed decyzjami UE
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Na Niemieckim Dniu Rolnictwa 2025 w Berlinie przedstawiono oficjalne stanowisko DBV (Deutscher Bauernverband) wobec przyszłego kształtu Wspólnej Polityki Rolnej i Wieloletnich Ram Finansowych UE na lata 2028–2034. Organizacja wystosowała 7 głównych postulatów skierowanych do rządów państw UE, Komisji Europejskiej oraz europosłów.
1. Większe pieniądze na WPR
DBV domaga się znacznego zwiększenia budżetu WPR ponad obecny poziom udziału w PKB UE. Środki muszą zabezpieczać zarówno bezpośrednie wsparcie dla rolników (EGFL), jak i rozwój obszarów wiejskich (EFRROW). Krytykuje się pomysły ograniczające integralność WPR, np. przez tworzenie nowych funduszy zamiast wzmocnienia istniejących.
2. Silne wsparcie dla wsi i rolników
Wieś to nie tylko produkcja, ale też społeczna część Europy. Rolnicy domagają się integracji polityki spójności z polityką rolną i utrzymania zdecentralizowanego zarządzania środkami. Kluczowe jest wsparcie dla młodych gospodarstw, kobiet na wsi oraz lokalnych inwestycji.
3. Rolnictwo jako europejski fundament
WPR ma pozostać wspólną, zharmonizowaną polityką całej UE, gwarantującą stabilność i tożsamość wspólnoty. Nowa reforma ma zapewniać przewidywalność, by wspierać konkurencyjność i zachęcać do inwestycji.
4. Bezpieczeństwo żywnościowe jako cel strategiczny
Podkreślono, że dostęp do żywności jest podstawą równowagi społecznej. Dlatego DBV oczekuje ochrony europejskich standardów w umowach handlowych i rekompensat dla rolników ponoszących straty wskutek polityk środowiskowych UE.
5. Lepsza dochodowość rolnictwa
Wysoka jakość europejskiej żywności i przestrzeganie standardów musi iść w parze z realnym wsparciem finansowym. Szczególnie wzmocnienia wymagają płatności dla młodych rolników, dopłaty redystrybucyjne i działania ekologiczne.
6. Mniej papierologii, więcej działania
DBV żąda radykalnego uproszczenia procedur – od planowania strategicznego po kontrole. Ekoschematy mają być prostsze, bardziej opłacalne i dostosowane regionalnie. Odrzucono koncepcję „społecznej warunkowości” jako zbędnego obciążenia biurokratycznego.
7. Zielone praktyki? Tak, ale dobrowolne i opłacalne
Nowe ekoschematy i działania środowiskowe muszą być zintegrowane z produkcją, opłacalne i elastyczne. Regionalne programy nie mogą być wypierane przez nowe regulacje. Należy promować współpracę i subsydiarność.
