Uwaga! Stonka ziemniaczana daje o sobie znać
Informuje o tym w specjalnym komunikacie na Platformie Sygnalizacji Agrofagów Państwowy Instytut Ochrony Roślin - Państwowy Instytut Badawczy. Dotyczy ona głównie lokalizacji Winna Góra (Wielkopolska).
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
- Najistotniejszy wpływ na ograniczenie plonowania ziemniaka mają szkody wyrządzone żerowaniem larw tego szkodnika. Ziemniaki silnie zaatakowane przez stonkę, szczególnie odmiany wczesne i średniowczesne, najsilniej reagują stratą plonu (dają niższy i gorszej jakości plon) - zaznacza IOR-PIB.
Stonka ziemniaczana - opis szkodnika
Stonka ziemniaczana jest chrząszczem wielkości ok. 1 cm. Ma ciało barwy oliwkowożółtej. Na skrzydełkach występuje 10 czarnych pasków. Jaja stonki z kolei są pomarańczowe, podłużne, składane w złożach po 20-30 sztuk. Larwy natomiasti są czerwone z czarną głową i odnóżami, dorastające do 15 mm.
Stonka ziemniaczana - żerowanie
Chrząszcze stonki ziemniaczanej zimują w glebie. Wiosną z kolei opuszczają zimowisko, przelatując na plantacje ziemniaka i rozpoczynają żerowanie. Po kilku dniach samice składają przeważniej po 400–600, w niektórych przypadkach nawet do 3000 jaj. Wylęgłe larwy schodzą do gleby. Po przepoczwarczeniu następuje wylot chrząszczy, które żerują, a następnie składają jaja.
Na ograniczenie plonowania ziemniaków największy wpływ mają szkody spowodowane przez larwy.
Stonka ziemniaczana - jakie straty
Odmiany wczesne i średniowczesne ziemniaka zaatakowane przez stonkę najbardziej reagują stratą plonu. Na niechronionych chemicznie polach plon bulw może się zmniejszyć nawet o 20%, do 30%, w skrajnych przypadkach zaś nawet o 70%. Należy też zaznaczyć, że zniszczenie powyżej 15% powierzchni asymilacyjnej roślin może spowodować straty plonu przekraczające do nawet 7 t z ha. Ziemniaki mocno zaatakowane przez tego szkodnika dają niższy i gorszej jakości plon.
Stonka ziemniaczana - jak zwalczać
Terminem zwalczania stonki ziemniaczanej przypada na okres, gdy na plantacji większość larw znajduje się w stadiach L2 -L3.
Do zwalczania wspomnianego szkodnika zaleca się preparaty z różnych grup chemicznych. Wyższe dawki tych środków stosuje się w przypadku bujnej naci, a także do zwalczania chrząszczy i starszych stadiów larwalnych oraz w przypadku dużego nasilenia występowania stonki ziemniaczanej. Istotne jest też przemienne stosowanie ŚOR z różnych grup chemicznych wszystko po to, by zapobiec wystąpieniu odporności stonki na insektycydy.
