Kukurydza na ziarno - jaką odmianę zasiać?
Nowy sezon zbliża się wielkimi krokami. Na jaką odmianę kukurydzy na ziarno warto zatem postawić? Z jakiej grupy wczesności? Czym powinna się ona odznaczać?
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Firmy hodowlane proponują w tej materii wiele rozwiązań - najlepszych, nowoczesnych. Żeby jednak zdały one egzamin w postaci satysfakcjonującego plonu, muszą być dostosowane dla potrzeb klimatyczno-glebowych gospodarstwa. Maksymalne wykorzystanie cech genetycznych odmiany kukurydzy to jednak zadanie dla profesjonalnego doradcy. W tym artykule podejmę więc próbę zarekomendowania odmiany, która łączy wiele pozytywnych cech niezbędnych w racjonalnej uprawie kukurydzy na ziarno.
Charakterystyka dobrej odmiany kukurydzy na ziarno
P8834 (FAO 250) - jest to pierwsza odmiana, która od początku mojej pracy w nowej formacji, bardzo mnie zainteresowała. Kompaktowa, typ rasowego ziarnowca, klasyczne ziarno dent. Niezbyt wysoka, z kolbą osadzoną w środku ciężkości. W 2019 r., a był to rok znakomity dla uprawy kukurydzy, nie ustępowała w plonowaniu odmianom z grupy średniopóźnej. FAO 250 zobowiązuje do wczesności i taka jest. Właściwa korelacja plonu i wilgotności polega na uzyskaniu wysokich plonów przy zachowaniu odpowiednio niskiej wilgotności. Często zapominamy, że sporo pieniędzy ucieka nam przez komin suszarni na skutek wysokich kosztów suszenia. P8834 daje tym czasem szansę na zbiór w terminie, gdzie jest jeszcze możliwość na zagospodarowanie pola pod zasiew pszenicy ozimej. Plon ziarna idzie w parze z bardzo intensywnym zrzutem wody w końcowej fazie wegetacji. Tzw. dry-down to cecha, która pozwala na luzowanie okrywy liściowej i intensywne oddawanie wody z powierzchni ziarniaków. Proces jest możliwy w przypadku, gdy jeszcze mamy zielone elementy rośliny. Mity, że przymrozki przyczyniają się do spadku wilgotności ziarna są mocno przekłamane. Pompą odpowiedzialną za spadek wilgotności ziarna są zielone liście rośliny. Dużym nieszczęściem dla kukurydzy są i będą przymrozki wrześniowe i wczesnopaździernikowe. W ich następstwie mamy do czynienia z redukcją cukrów, co w konsekwencji hamuje proces oddawania wody oraz budowę masy właściwej ziarniaków. Proces formowania skrobi jest zakończony, co w efekcie końcowym mocno ogranicza plon.
Sezon 2020 - ocena
Moje obserwacje wskazują, że P8834 jest jedną z najlepszych odmian tolerujących warunki chłodnej wiosny. Rośliny osiągnęły kolejne fazy rozwoju w sposób niezakłócony. Nie zaobserwowano zahamowania rozwoju kolejnych liści oraz ich przebarwień na skutek blokady magnezu czy fosforu.
Kierowany ciekawością sprawdzałem w tym sezonie reakcję P8834 odmiany na zmianę obsady. W kilku wytypowanych gospodarstwach na terenie województw podkarpackiego, małopolskiego i lubelskiego przeprowadziłem test sprawdzający cechy kolb fix/flex odmiany. Przypomnę, że kolba typu fix cechuje się niezmiennością gabarytów w przypadku zagęszczenia obsady. Z kolbą typu flex mamy reakcję odwrotną. Wykonane doświadczenia wskazały, że odmiana P8834 jest typowym flexem. Zagęszczenie obsady spowodowało zwiększenie ilości rzędów na kolbie, a jednocześnie MTN ziarniaków była mniejsza. Z reguły było to 16-18 rzędów. W przypadku niskiej obsady, liczba rzędów malała (14-16 rzędów), a MTN wzrastała. Liczba ziarniaków w rzędzie oscylowała w przedziale 36-38 szt. Na terenie gospodarstw Święte i Siennica Różana uzyskano niewielki wzrost plonów. W przypadku GR Radłów i ZD IHAR Grodkowice obserwowano nieznaczne załamanie plonu. Okazało się, że najbardziej optymalną normą wysiewów był standard gospodarstw tzn: GR Święte 89 tys/ha, GR Radłów 88 tys/ha, GR Siennica Różana 86 tys/ha i ZD IHAR Grodkowice 84 tys/ha. W załączeniu tabela.
Plon suchy 15%
Kukurydza okiem rolnika
Walory odmiany docenił również znany producent kukurydzy z Małopolski - Andrzej Kijak, z GR Radłów:
W naszym gospodarstwie uprawiamy kukurydzę na ziarno i właśnie dlatego, jako odmianę typowo ziarnową wybrałem odmianę P8834, którą posialiśmy na 15 ha. Jako że zależy nam na siewie pszenicy ozimej na polach po kukurydzy odpowiada nam również FAO kukurydzy P8834 na poziomie 250. Już na początku sezonu było widać wyraźną różnicę w stosunku do innych uprawianych przez nas odmian. P8834 wyróżnia się bardzo dobrym wigorem wiosennym i tempem wzrostu. Rośliny były początkowo wyraźnie (nawet o 30 cm) wyższe od innych odmian. W pełni zaziarnione imponujące kolby cieszyły oko i dawały nadzieję na dobre jesienne efekty. Mimo mokrego, ekstremalnie trudnego dla kukurydzy roku, zauważyliśmy też, że P8834 zdecydowanie lepiej niż inne odmiany oddaje wodę. Przy zbiorze na przełomie października i listopada wilgotność ziarna wynosiła 27,5% - co po wysuszeniu dało nam dobry plon na poziomie 12,6 t/ha, co stanowi o sukcesie produkcji. Kukurydzę P8834 uprawialiśmy pierwszy sezon, ale sprawdziło się, dlatego będziemy ją siać ponownie.
Tolerancja na niedobory wody
Na zakończenie moich rozważań pragnę dodać, że P8834 jest AQUAmax-em, a więc rozwiązaniem na trudne warunki, związane z okresowym niedoborem wody i wysokimi temperaturami, szczególnie w newralgicznych fazach rozwojowych rośliny. Inteligentna inżynieria genetyczna umożliwia racjonalną gospodarkę wodną rośliny oraz maksymalne wykorzystanie warunków do uzyskania najwyższych plonów.
Walory odmiany P8834 zostały potwierdzone najwyższą pozycją w doświadczeniach rozpoznawczych, w grupie średniowczesnej COBORU za 2019 rok oraz doświadczeniach wewnętrznych firmy Pioneer. W roku bieżącym jest odmianą w topie trzech najlepiej plonujących odmian Pioneer na terenie kraju.
