Skuteczna, wiosenna ochrona fungicydowa rzepaku z preparatem Capartis
Trudno z dużym wyprzedzeniem określić przebieg pogody, czyli wilgotność powietrza i gleby oraz wysokość temperatur, a tym samym ryzyko wystąpienia i nasilenia chorób grzybowych rzepaku w sezonie wiosennym. Jednakże korzyści płynące z zastosowanej ochrony fungicydowej przemawiają za inwestowaniem w porządną ochronę i doborem skutecznych preparatów zawierających niezawodne substancje aktywne.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Aby rzepak ozimy mógł wydać wysoki plon, wymaga intensywnej ochrony. W uprawie tej wykonujemy w trakcie wegetacji kilka zabiegów grzybobójczych. Jesienią wykonujemy zazwyczaj jedną aplikację fungicydową (w celu ochrony przed chorobami grzybowymi oraz jednocześnie regulujemy pokrój rzepaku pomagając roślinom lepiej przetrwać zimę); czasami w okresie jesiennym wymagany jest kolejny zabieg grzybobójczo-regulacyjny.
Wiosną, stosujemy fungicydy w dwóch terminach:
- wczesną wiosną, po ruszeniu wegetacji (poprawa architektury łanu poprzez zahamowanie dominacji pędu głównego i pobudzenie rozwoju pędów bocznych, dodatkowo zwalczanie chorób grzybowych);
- w okresie około kwitnieniowym (ochrona przed chorobami, głównie zgnilizną twardzikową i czernią krzyżowych).
Ciekawym rozwiązaniem, polecanym właśnie w okresie około kwitnieniowym jest nowy fungicyd Capartis®.
Capartis® – profil produktu
Preparat Capartis® zawiera dwie, uzupełniające się substancje biologicznie czynne, z dwóch różnych grup chemicznych: boskalid oraz piraklostrobinę. Dzięki takiemu połączeniu możemy kontrolować najważniejsze choroby występujące w rzepaku w okresie około kwitnieniowym: zgniliznę twardzikową i czerń krzyżowych, ponadto suchą zgniliznę kapustnych czy mączniaka rzekomego kapustnych. Fungicyd umożliwia zastosowanie w szerokim oknie aplikacyjnym od fazy zielonego pąka do fazy wykształcania łuszczyn. Produkt posiada także elastyczną dawkę 0,6 – 1 l/ha, jednak dawką rekomendowaną jest 0,8 l/ha.
Jeden czy dwa zabiegi fungicydowe w okresie około kwitnieniowym?
Przez wiele lat w drugim terminie aplikacji wiosennej, wykonywano jeden zabieg fungicydowy w momencie kwitnienia/opadania pierwszych płatków kwiatowych rzepaku (BBCH 63-65) i na wielu polach takie rozwiązanie nadal się sprawdza. Z uwagi na dużą presję zgnilizny twardzikowej w ostatnich latach, część rolników zaczęła stosować w drugim terminie aplikacji wiosennej dwa fungicydy, przy czym pierwszy zabieg wykonywany jest od fazy żółtego pąka do początku kwitnienia (BBCH 59-61), a druga aplikacja przypada ok. 3 tygodnie później w końcu fazy kwitnienia – początku rozwoju łuszczyn rzepaku (BBCH 69-71). To czy wykonać 1 czy 2 zabiegi w dużej mierze zależy od przebiegu pogody w trakcie wegetacji, kwestii płodozmianowych (jak często rzepak występuje po sobie na tym samym polu), stopnia porażenia roślin zgnilizną twardzikową w poprzednich latach (zapas form przetrwalnikowych – sklerocjów w glebie) czy wreszcie właściwego doboru fungicydu. Innym zagadnieniem jest genetyczna tolerancja roślin na zgniliznę twardzikową. Interesującą odmianą jest nowość z oferty Corteva – PT303 - pierwsza kreacja z wysoką tolerancją na zgniliznę twardzikową. W tej odmianie możemy wykonać tylko jeden zabieg fungicydowy np. Capartisem w fazie kwitnienia/opadania pierwszych płatków kwiatowych (BBCH 63-65), bowiem roślina jest chroniona dwutorowo - przez genetyczną tolerancję na zgniliznę twardzikową oraz poprzez działanie fungicydu.
A jak wygląda średni stopień porażenia roślin zgnilizną twardzikową w Polsce?
W badaniach rejestrowych COBORU w 2020 r. średni poziom porażenia zgnilizną twardzikową w zależności od lokalizacji prezentował się następująco: północ 17-30%, centrum kraju 3-11%, południe 12-65%. Warto nadmienić, że w przypadku zgnilizny twardzikowej próg porażenia wskazujący na konieczność wykonania zabiegu fungicydowego, to zaledwie 1% roślin z objawami chorobowymi!
Choroba ta przy dużym nasileniu może zabrać nawet 70% plonu rzepaku. Inne choroby występujące w tym okresie - czerń krzyżowych czy szara pleśń mają niższy wpływ na potencjalny spadek plonu niż zgnilizna twardzikowa.
Warunki sprzyjające występowaniu zgnilizny twardzikowej
- krótka rotacja w płodozmianie roślin porażanych przez tę chorobę, np. rzepak, słonecznik, ziemniaki, rośliny bobowate
- historycznie duże porażenie tą chorobą na konkretnym polu (zapas sklerocjów)
- wilgotne gleby gliniaste
- uszkodzenia mrozowe pędów rzepaku
- nadmierne nawożenie azotowe
- wysoka obsada i duże zagęszczenie roślin w okresie kwitnienia
- pogoda w trakcie kwitnienia: temperatura średniodobowa ≥ 12°C; niewielkie opady deszczu lub rosa (wilgotność względna ≥ 80%) przez 3 kolejne dni w trakcie kwitnienia rzepaku
Infekcja zgnilizną twardzikową
Fot. Opadające pierwsze płatki kwiatowe rzepaku – miejsce infekcji zgnilizną twardzikową
Fot. Sklerocja (forma przetrwalnikowa) grzyba wywołującego zgniliznę twardzikową
Fot. Działanie Capartis® na zgniliznę twardzikową i widoczny efekt zieloności (na zdjęciu po lewej stronie kontrola, na drugim ze zastsowaniem Capartis®
Capartis® - podstawowe zalety:
- długotrwała i skuteczna ochrona rzepaku przed najważniejszymi chorobami: zgnilizną twardzikową, czernią krzyżowych, a także suchą zgnilizną kapustnych i mączniakiem rzekomym kapustnych
- fizjologiczny efekt zieloności oraz większa odporność roślin na warunki stresowe (wysoka temperatura)
- działanie zapobiegawcze i interwencyjnie
- wyraźny wzrost plonu rzepaku
- dwie topowe substancje aktywne z różnych grup chemicznych o innym sposobie działania
W trakcie wykonywania jakichkolwiek zabiegów w okresie kwitnienia rzepaku, należy bezwzględnie zwrócić uwagę na owady zapylające – zabiegi wykonujemy wieczorem, po oblocie pszczół.
