Cezary Lisowski, rolnik z Olszewa (Wielkopolska): Uważam, że gdyby Polska nie weszła do Unii Europejskiej, nie wyglądałaby tak, jak teraz. Rozwój gospodarstw widać gołym okiem. To jest z pewnością związane z pieniędzmi, które poszły na polską wieś. Ale rolnicy nie przykładaliby do tego takiej wagi, gdyby nie wymagania zewnętrzne. Chcą uzyskiwać należyte wynagrodzenie z pracy na roli, muszą inwestować, budować, powiększać gospodarstwa. Dotyczy to tych, którzy patrzą w przyszłość. Dziś jest tak, albo dużo albo wcale. 

Sceptycy zwracają natomiast uwagę na wzrost kosztów produkcji poprzez wyższe ceny środków ochrony roślin, nawozów, materiałów budowlanych czy maszyn. Według nich pieniądze, które zostały wpompowane w polską wieś, wróciły z powrotem z nawiązką do krajów „starej 15-latki”, a więc państw członkowskich, które tworzyły Wspólnotę. Jedno jest pewne - bez unijnej pomocy - przy polskich możliwościach gospodarczych i wielkości budżetu krajowego ciężko byłoby dokonać tego, co możemy zaobserwować w tej chwili, przejeżdżając przez tereny wiejskie.

Najwięcej środków unijnych, które trafiły na polskie wsie, przeszło przez systemy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. To ta instytucja w 1994 roku, a więc już na 10 lat przed wejściem Polski do UE, została wyznaczona do pełnienia roli akredytowanej agencji płatniczej. Dziś zajmuje się wdrażaniem instrumentów współfinansowanych z budżetu Unii Europejskiej oraz udziela pomocy ze środków krajowych. To na jej barkach corocznie spoczywa wypłata chociażby dopłat bezpośrednich, których od 2004 roku do wielkopolskich rolników trafiło 21,7 mld zł.