Kury sebrytki. Co to za rasa i jakie ma wymagania?

Źródło: Adobe Stock

Sebrytki były od początku hodowane jako ptaki ozdobne. Kury są dość łatwe w hodowli mimo bardzo żywiołowego i niespokojnego charakteru. Przyjmuje się, że rasa powstała w wyniku skrzyżowania bantamek, czubatek polskich i kur hamburskich.

Dalsza część artykułu pod materiałem wideo

Jak wyglądają kury i koguty rasy sebrytka?

Osobniki mają bardzo mały korpus, jednak z wydatną i zaokrągloną piersią. Wydatne są również ramiona i nisko noszone skrzydła. Sebrytki mają krótką i wyraźnie wygiętą szyję oraz małe, zaokrąglone dzwonki. Ich cechą charakterystyczną są ciemnobrązowe oczy, czerwone zausznice oraz pióra w kształcie rybiej łuski. Sebrytki występują w różnych odmianach barwnych, jednak najczęściej można spotkać się ze srebrną z czarną obwódką piór. Inne popularne barwy to złota z czarną obwódką i cytrynowa.

W przypadku tej rasy nie występuje dymorfizm płciowy, co oznacza, że koguty nie mają upierzenia typowego dla samców, tylko identyczne jak samice. U obu płci występuje też szeroko osadzony i wysoko podniesiony do góry ogon. Znajdują się na nim wysokie i dominujące nad innymi piórami sierpówki, zaokrąglone na końcach. Koguty mają jednak znacznie większy grzebień (u kur jest on mało widoczny) o widocznym ząbkowaniu. Grzebień zwęża się ku tyłowi w tzw. kolec. Samce są nieco cięższe od samic. Waga kogutów wynosi około 600 g, zaś kur 500 g. Sebrytki są bardzo łagodne wobec siebie, a koguty wyjątkowo opiekuńcze wobec kur i potomstwa. Rasa ta jest ufna w stosunku do człowieka. 

Czytaj także: Kury ozdobne cochin. Co to za rasa? Jakie ma wymagania?

Kury sebrytki. Warunki hodowli

Sebrytki, mimo swojego ciekawego upierzenia, nie cieszą się zbyt dużą popularnością w naszym kraju. W ciągu roku znoszą około 80 jaj. Masa pojedynczego z nich wynosi około 30 g. Jaja mają białą lub kremową skorupę. Okres ich inkubacji wynosi około 20 dni. Kura może w tym czasie wysiedzieć zwykle 8 jaj. Osobniki męskie łatwo odróżnić, bowiem mają mały, ale widoczny „kolec” na końcu grzebyka.

Sebrytki należy żywić ziarnami zbóż oraz gotowymi mieszankami. Warto także podawać im warzywa liściaste, gotowany ryż, makaron, zielonkę i niewielkie ilości białego twarogu. Najlepiej hodować je w pomieszczeniach z dużym wybiegiem lub w większych wolierach. Całość powinna być dobrze osłonięta i zabezpieczona przed dostępem z zewnątrz, np. gryzoni.

Ciekawostki na temat sebrytek

Sebrytki są niezwykle ciekawą rasą nie tylko ze względu na swój wygląd. Są nosicielami mutacji, w wyniku której mają zdolność przekształcania dużej ilości hormonów płciowych męskich w żeńskie (androgenów w estrogeny). Z tego względu wykorzystuje się je do badań naukowych nad hormonami. Sebrytki są w dużym stopniu narażone na chorobę Mareka. Jest to nieuleczalna zakaźna wirusowa choroba nowotworowa. W ramach profilaktyki należy zaszczepić jednodniowe pisklęta.

Osobniki osowiałe i mało ruchliwe są uważane za wadliwe, tak samo jak nadmiernie wyprostowane i zbyt wysokie ptaki. O wadliwości świadczy także nieregularny rysunek na piórach, matowe i wąskie pióra oraz krótki i opadający czubek „kolca” na grzebyku koguta.