Raz w roku do ginekologa

Źródło: Adobe Stock

- Namawiam wszystkie panie, aby raz w roku odwiedzały ginekologa i poddawały się badaniom nie tylko w kierunku raka szyjki macicy, ale i innych patologii narządu rodnego. Dzięki temu można uniknąć wielu problemów - podkreśla prof. dr. hab. n. med. Mariusz Bidziński.

Dalsza część artykułu pod materiałem wideo

Co roku rozpoznawanych jest ok. 4 tys. nowych zachorowań na raka jajnika, jajowodu i otrzewnej - najwięcej przypadków dotyczy raka jajnika. Nowotwór ten dotyka głównie kobiet w wieku okołomenopauzalnym, a więc po 50. roku życia. Zdarza się jednak także u młodszych osób.

OBAWY

Chorobę rozpoznaje się za pomocą badań markerowych, ultrasonograficznych i obrazowych. 

- Strach nie powinien paraliżować pacjentek. Trzeba mieć świadomość, że idziemy do fachowca, który może nas uspokoić. A jeśli wykryje pewne nieprawidłowości, to pokieruje nas we właściwym kierunku

- podkreśla prof. dr. hab. n. med. Mariusz Bidziński.

LECZENIE

Głównym elementem leczenia pozostaje chirurgia - około 70 proc. chorych stanowią bowiem przypadki zaawansowane, w których choroba wyszła poza obręb jajnika, a nacieki pojawiają się w różnych miejscach. Chirurgia pozwala na usunięcie widocznych zmian i daje możliwość rozpoznania histopatologicznego. Kolejnym etapem jest leczenie systemowe w oparciu o chemioterapię. Jest to skuteczna metoda -remisja uzyskiwana jest u około 80 proc. pacjentek. Dla kobiet z mutacją w genach BRCA1/2 dostępne jest w Polsce jeszcze refundowane podtrzymujące leczenie celowane, czyli inhibitory PARP. 

INHIBITORY PARP - jak działają?

Komórka nowotworowa w wyniku leczenia chemicznego ulega uszkodzeniu. Ma jednak swoje mechanizmy reperacyjne.

- Jeżeli zablokujemy taki enzym, komórka nie będzie w stanie odtworzyć mechanizmu naprawy i ulegnie trwałemu uszkodzeniu

- tłumaczy prof. dr. hab. n. med. Mariusz Bidziński.

Inhibitory PARP są najbardziej skuteczne w grupie pacjentek z mutacją genów BRCA1/2.

- Inhibitory PARP są kolejnym przełomem w leczeniu raka jajnika i dobrze by było, gdybyśmy mieli w Polsce możliwości stosowania tych cząsteczek nie tylko u kobiet z mutacjami genów BRCA1/2

- dodaje specjalista.

Zarówno pacjentki, jak i lekarze oczekują na stworzenie dobrego systemu leczenia.

- Jako konsultant krajowy walczę o to, aby chore mogły trafić do ośrodków, gdzie szansa na optymalne postępowanie jest największa. Chodzi nie tylko o leczenie w odpowiednich sekwencjach, ale też o rozpoznanie, badania genetyczne i rehabilitację umożliwiającą jak najszybszy powrót do zdrowia i normalnego życia. Tej kompleksowości można się spodziewać tylko w wysoko wyspecjalizowanych ośrodkach referencyjnych ginekologii onkologicznej, jakie powstają na całym świecie. Takie placówki są w Polsce częścią Narodowej Strategii Onkologicznej

- zauważa specjalista.

We wszystkich krajach, gdzie takie ośrodki już funkcjonują, odsetki przeżyć są znacząco wyższe. Dotyczy to nie tylko raka jajnika, ale i innych nowotworów.

- Gdyby udało się stworzyć system, o jakim marzę, to ogólne wyniki statystyczne można by poprawić z obecnych 40–45 procent przeżyć na poziomie minumum 5 lat, do około 70 procent. Jest więc o co walczyć

- podkreśla profesor.- Powinien też powstać u nas centralny rejestr raka jajnika, żebyśmy dokładnie poznali skalę problemu.