Sansewieria to „roślina z żelaza”. Zimą przegrywa jednak z popularnym błędem
Sansewieria, nazywana też wężownicą (Sansevieria), to ok. 70 gatunków roślin, które obecnie wchodzą w skład rodzaju Dracaena. Rośliny te są cenione ze względu na wysmukłe, twarde liście, układające się w sztywną, estetyczną koronę.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Sukulent nie do zdarcia? Zimowe błędy w uprawie sansewierii
O dobrostanie sansewierii w warunkach domowych, tak jak w przypadku większości sukulentów, przesądza wypadkowa kilku czynników. Zima bywa dla tej rośliny szczególnie trudnym sezonem. Mniej więcej od października do lutego sansewieria przebywa w stanie spoczynku. Proces fotosyntezy i wzrostu jest spowolniony.
Późną jesienią i zimą, gdy większość domów jest intensywnie ogrzewana, sansewieriom szkodzi:
- nieprawidłowe podlewanie – w większości przypadków chodzi o nadmiar wody,
- niski dostęp do światła słonecznego, czyli np. postawienie rośliny w zbyt mocno zacienionym miejscu,
- umiejscowienie doniczki w pobliżu źródeł ogrzewania,
- umiejscowienie rośliny w przeciągu np. w pobliżu nieszczelnego okna,
- temperatura poniżej 15 stopni Celsjusza – optymalny poziom ciepła dla sansewierii zimą to ok. 18 stopni,
- mocne zakurzenie liści, ich powierzchnię należy często przemywać z kurzu.
Ile wody wymaga sansewieria zimą? Jak często ją podlewać?
Sansewieria jest sukulentem, gromadzącym wodę “na zapas”. Pobrana woda jest magazynowana w korzeniach i liściach rośliny. Przyjmuje się, że w okresie wegetacji (od marca do września) sansewierię należy podlewać raz na 2-4 tygodnie. Zimą ten okres wydłuża się do 4-6 tygodni.
Warto pamiętać, że jest to zasada wyjściowa, a w praktyce harmonogram podlewania trzeba dopasować m.in. do stanowiska rośliny. Sukulenty postawione na nasłonecznionym parapecie będą wymagać częstszej dawki wody. Z kolei te, które stoją w zacienionych zakątkach pokoju – jeszcze niższych dawek niż zalecane.
Czytaj też: Połóż w doniczce. Ten nietypowy trik sprawi, że storczyk obsypie się kwiatami
Jak prawidłowo podlewać sansewierię?
Częstotliwość podlewania “co X tygodni” nie zawsze udaje się utrzymać. Najłatwiejsza, zaleca opcja to podlewanie rośliny dopiero wtedy, gdy całkowicie przeschnie podłoże w doniczce. Nawilżenie można sprawdzić umieszczając palec na głębokości ok. 3 cm w podłożu. Bardziej precyzyjną metodą jest zastosowanie podręcznego miernika wilgotności (higrometr).
Roślinę najlepiej podlewać wodą o temperaturze pokojowej bezpośrednio na podłoże (ale nigdy do wnętrza rozety) lub na podstawek pod doniczką.
Jak wygląda przelana sansewieria?
Zbyt dużą ilość wody w podłożu sygnalizują najpierw korzenie. Nadmiar wody to brak tlenu i idealne środowisko do rozwoju procesów gnilnych. Przelana sansewieria ma miękkie, ciemniejące korzenie, które mogą dodatkowo wydzielać nieprzyjemny zapach.
Zmiany widać też na liściach i w strukturze rośliny. Zdrowa sansewieria ma wysmukłą formę, a liście są twarde i sztywne. Przy nadmiarze wody liście nabierają miękkości i zaczynają się stopniowo wyginać, aż do całkowitego przechylenia. W dotyku ich struktura przypomina papier lub gąbkę. Na powierzchni liści mogą pojawić się wodniste plamy. Częstym objawem przelania sansewierii jest też żółknięcie, postępujące od nasady liści. Jeżeli u nasady rośliny widać charakterystyczną, śliską maź, proces gnilny jest już mocno rozwinięty.
Czytaj też: Wielka zmiana w polskich domach. Przez pompy ciepła pojawiło się nowe zjawisko
Jak uratować przelaną sansewierię?
Im wcześniej zauważono nadmiar wilgoci, tym większa szansa, że roślina przetrwa. Przelaną sansewierię należy delikatnie wyjąć z doniczki i zrobić przegląd korzeni. Pędy twarde i jasne są wciąż zdrowe. Pędy ciemniejsze, miękkie i już gnijące należy usunąć. Do usunięcia są też wszystkie liście, na których widać objawy przelania (gnicie, żółknięcie, plamy, miękkość struktury). Po osuszeniu bryły korzeniowej, sansewieria wymaga całkowitej wymiany podłoża w doniczce.
Optymalne podłoże to dedykowana ziemia pod sukulenty – lekka, dobrze przepuszczalna, z dużą ilością drenażu.
