Rozsyp wokół jukki karolińskiej. Zakwitnie majestatycznymi kwiatami
Jukka ma długie zimozielone liście, które są zebrane w rozetę. Mają około 2–5 cm szerokości i 50–70 cm długości. Latem wyrasta z nich pęd kwiatostanowy o długości nawet 1,5 m. Jego ozdobą są białe kwiaty o dzwonkowatym kształcie. Uprawa juki karolińskiej nie jest szczególnie skomplikowana. Tak naprawdę wszystko zależy od tego, czy zapewnimy jej odpowiednie stanowisko.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Czytaj też: Stosuj na ogórki, pomidory i porzeczki. Jak zrobić domowy oprysk z jodyny?
Jakie wymagania ma jukka karolińska?
Należy pamiętać, że jukka karolińska pochodzi z suchych i gorących regionów w Ameryce Północnej. Jeśli chcemy, aby dobrze się rozwijała i cieszyła oko kwiatami, należy posadzić ją w miejscu mocno nasłonecznionym i jasnym. Jeżeli roślina znajdzie się w cieniu lub półcieniu, może w ogóle nie zakwitnąć. Zdarza się również, że w takich warunkach jukka zamiera. Drugą kwestią jest to, aby wybrane miejsce było osłonięte od wiatru. Silne powiewy mogłyby połamać pędy kwiatostanowe. O czym jeszcze trzeba pamiętać?
Jeśli chodzi o warunki glebowe, roślina preferuje glebę piaszczysto-próchniczą. Powinna być ona lekka, bardzo przepuszczalna i niezbyt żyzna, a wręcz uboga w składniki odżywcze. Zaleca się podłoże o zasadowym pH.
Najgorsza będzie dla juki ciężka, gliniasta i podmokła gleba oraz stanowiska, które są często zalewane. Nie zaleca się również sadzenia na podłożu o kwaśnym pH.
Jukka lubi rosnąć na niewielkich wzniesieniach. Trzeba jednak uważać, aby nie znajdowały się one pod dachem, z którego w zimie osuwa się śnieg. Roślina nie powinna być też sadzona blisko podjazdu i ścieżek, jeśli istnieje ryzyko, że zostanie zasypana podczas odśnieżania.
Należy dobrze zastanowić się nad stanowiskiem dla juki, ponieważ nie toleruje ona przesadzania. Roślina wytwarza bardzo głęboki system korzeniowy, przez co jest ryzyko, że będzie odbijać z pozostawionych w podłożu korzeni. W naturalnych warunkach po zakończeniu kwitnienia jukka zawiązuje owoce. Mają one postać suchych torebek, które są wypełnione nasionami. Nie dotyczy to jednak naszych warunków klimatycznych.
Jukka należy do grupy roślin monokarpicznych, co oznacza, że po przekwitnięciu roślina mateczna zamiera i zastępują ją młode odrosty, które pojawiają się u podstawy. Zaschnięty pęd oraz obumarłą część należy usunąć. W efekcie w ciągu kilku lat z pojedynczej rośliny utworzy się duża kępa. Jeśli dobrze wybierzemy stanowisko, jukka może rosnąć na nim przez długi czas, należy bowiem do roślin długowiecznych.
Czytaj też: Umieść w tunelu wykopanym przez kreta. Szkodnik ucieknie z ogrodu
Jak dbać o jukę i co zrobić, aby zakwitła?
Jukka jest doskonale przystosowana do suszy. W praktyce im częściej jest podlewana, tym gorzej rośnie. Niska wilgotność podłoża przyczynia się też do jej bezpiecznego przezimowania. Roślina kwitnie przez około 3–4 tygodnie. Co zrobić, aby wydała, jak najwięcej kwiatów?
Mimo tego, że jukka nie przepada za nadmiarem wody, w okresie kwitnienia zaleca się regularne, ale racjonalne nawadnianie. Pod żadnym pozorem nie można jednak dopuścić do tego, aby stała w wodzie.
W okresie kwitnienia i opcjonalnie również na wiosnę, można zasilić roślinę wieloskładnikowym nawozem mineralnym.
Osoby, które chcą przygotować domowy nawóz, mogą wykorzystać do tego celu skorupki jajek. Są one bogate w wapń, który ma bardzo pozytywny wpływ na korzenie juki oraz jakość i liczbę kwiatów. Warto przygotować taki nawóz, zwłaszcza jeśli w podłożu, w którym rośnie roślina, występuje niedobór wapnia, a pH jest zbliżone do obojętnego. Skorupki wystarczy umyć, wysuszyć i rozdrobnić. Następnie rozsypujemy je u podstawy juki i mieszamy z glebą. Taki nawóz warto zaaplikować już w połowie czerwca, gdy roślina przygotowuje się do wytworzenia pąków kwiatowych.
Czytaj też: Przyciąga wzrok bardziej niż lawenda. Królował w ogrodach babć, teraz wraca do łask
Po zakończeniu kwitnienia należy usunąć zaschnięte części rośliny i obumarłe kwiatostany, aby nie dopuścić do rozprzestrzenienia się chorób grzybowych. Mimo że juki są roślinami mrozoodpornymi, w okresie zimowym warto zabezpieczyć je przed poparzeniami słonecznymi oraz przed śniegiem. W tym celu należy związać rozety liściowe sznurkiem. Opcjonalnie można je też okryć agrowłókniną lub gałązkami krzewów iglastych. W ten sposób zmniejszymy również ryzyko chorób grzybowych. Okrycie i sznurek usuwamy wraz z nadejściem wiosny. Co jeśli mimo starań roślina została porażona chorobą grzybową? W takim przypadku należy usunąć i spalić chore liście oraz spryskać jukę środkiem grzybobójczym. Warto jednak dodać, że juki wykazują bardzo dużą odporność zarówno na choroby, jak i ataki szkodników.
Juki pięknie prezentują się w ogrodzie posadzone pojedynczo, najlepiej w reprezentacyjnym miejscu. Można także uprawiać je w większej grupie oraz w towarzystwie innych egzotycznych roślin, np. traw ozdobnych, palm lub kaktusów w doniczce.
Czytaj też: Ten zabieg zapewnia większe plony i smaczniejsze pomidory. Jak go wykonać?
