Najlepsza alternatywa dla żywopłotu z tui? Te iglaki nie brązowieją i szybko rosną
Przez długi czas tuje były pierwszym wyborem dla osób, którym zależało na tym, aby szybko zasłonić działkę. Nic w tym dziwnego, w końcu są to rośliny łatwo dostępne, a po posadzeniu tworzą niemal gotowy żywopłot. Niestety tuje mają również sporo minusów – zimą brązowieją, źle znoszą przesuszenie, a jeśli rosną zbyt gęsto, są podatne na choroby. Z tego względu sporo ogrodników–amatorów szuka alternatywy, która tak samo pozwoli stworzyć gęstą, wysoką ścianę zieleni, a jednocześnie będzie bardziej odporna.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Czytaj też: Ten tani składnik sprawi, że stare firanki odzyskają śnieżną biel. Będą jak nowe
Jakie wymagania ma świerk serbski?
Świerk serbski (Picea omorika) to świetne rozwiązanie dla osób, którym marzy się elegancki i trwały żywopłot. Ten gatunek wyróżnia się smukłym i gęstym pokrojem, dobrze reaguje na formowanie, a jako roślina zimozielona prezentuje się atrakcyjnie przez cały rok. Jeśli zapewnimy mu odpowiednie warunki, w stosunkowo krótkim czasie utworzy zieloną ścianę, która skutecznie zasłoni ogród. Gdzie najlepiej go posadzić?
Świerk serbski najlepiej rośnie w jasnym miejscu. Może stać w pełnym słońcu albo w półcieniu, jednak im większa ekspozycja na światło, tym lepiej się zagęszcza i utrzymuje atrakcyjne wybarwienie igieł. Jeśli posadzimy go w cieniu, będzie rósł znacznie wolniej.
Ten gatunek iglaka najlepiej czuje się w ziemi umiarkowanie wilgotnej, dość żyznej i przepuszczalnej. Dobrze radzi sobie w typowej ziemi ogrodowej, także nieco cięższej. Najgorsze są dla niego miejsca podmokłe, gdzie po opadach deszczu tworzą się zastoiny.
Warto dodać, że świerk serbski dobrze znosi suche i zanieczyszczone powietrze, dlatego można z powodzeniem posadzić go na działce, która znajduje się w mieście, przy ulicy lub na osiedlu. Nie przepada jednak za wietrznymi stanowiskami.
Sadzenie i utrzymanie żywopłotu ze świerka serbskiego. Najważniejsze zasady
Najlepszym terminem na sadzenie świerka serbskiego w ogrodzie jest wiosna lub koniec lata, ponieważ w obu tych przypadkach rośliny będą mieć wystarczająco dużo czasu na ukorzenienie się przed nadejściem upałów i mrozów. Jeśli planujemy utworzyć żywopłot i zależy nam na tym, aby w miarę szybko uzyskać efekt zwartej ściany, trzeba posadzić rośliny dość gęsto – mniej więcej co pół metra. Z kolei jeśli chcemy uzyskać luźniejszy szpaler, a świerki mają zachować bardziej naturalny wygląd, odstępy muszą być większe. Roślinę sadzimy na takiej głębokości, na jakiej rosły w donicy. Po posadzeniu dobrze ugniatamy ziemię i obficie podlewamy. W jaki sposób należy pielęgnować iglaki?
Bardzo dobrym rozwiązaniem jest ściółkowanie korą. Dzięki temu ziemia wolniej wysycha, jest mniej chwastów i łatwiej utrzymać stabilne warunki w strefie korzeniowej.
Kolejną kwestią jest cięcie. Warto pamiętać, że świerk serbski rośnie dość szybko, nawet kilkadziesiąt centymetrów w sezonie, a jeśli zapewnimy mu dobre warunki, nawet szybciej. Zabieg cięcia musi być więc wykonywany regularnie. W pierwszych latach w okresie wiosennym przycina się go delikatnie, tylko po to, żeby pobudzić roślinę do zagęszczania. Na tym etapie w zupełności wystarczy nam sekator. Z czasem warto sięgnąć po nożyce do żywopłotu, którymi można formować kształt również po zakończeniu głównego przyrostu. Cięcie nigdy nie powinno być intensywne, ponieważ może to zaszkodzić roślinom. Jeśli co roku będziemy lekko skracać przyrosty, roślina ładnie się rozkrzewi i zbuduje zwartą ścianę.
W pierwszym roku po posadzeniu bardzo duże znaczenie ma nawadnianie, ponieważ młode rośliny muszą się przyjąć. Świerki najlepiej podlewać co 5–7 dni, a w czasie upałów zwiększyć częstotliwość. W kolejnych latach wystarczy już co 10–14 dni, głównie latem. Dorosły, dobrze ukorzeniony świerk serbski zwykle nie wymaga regularnego podlewania, za wyjątkiem długotrwałej suszy.
Jeśli chodzi o nawożenie, na początku nie jest ono konieczne. Najlepiej poczekać, aż roślina się przyjmie i pojawią się pierwsze nowe przyrosty. Glebę można zacząć zasilać od drugiego sezonu po posadzeniu, od kwietnia do maja. Oprócz nawozów do iglaków sprawdzi się też obornik granulowany, a wspomagająco gnojówka roślinna.
Żywopłot ze świerka serbskiego wygląda bardziej „szlachetnie” niż żywopłot z tui, nie jest podatny na brązowienie i bardzo dobrze radzi sobie nawet w trudniejszych warunkach.
