„Cudowny” krzew do ogrodu. Kwitnie dwa razy w roku i jest łatwy w uprawie
Krzewuszka cudowna to krzew liściasty z rodziny przewiertniowatych, znany pod nazwą łacińską Weigela florida. Dorasta zwykle do 1–2 metrów wysokości, ale można spotkać również niższe i wyższe odmiany. To gęsty i rozłożysty krzew, który z czasem może osiągnąć nawet 2 metry szerokości. Ma eliptyczne, szorstkie w dotyku liści (u niektórych odmian kolorowe) oraz rurkowate, dzwonkowate kwiaty, zebrane w pęczki. Występują one w odcieniach bieli, różu, czerwieni i purpury, w zależności od odmiany. Krzew jest długowieczny, dobrze znosi cięcie i pięknie wygląda w przydomowych ogrodach, zwłaszcza w nasadzeniach rabatowych oraz jako nieformowany żywopłot.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Czytaj też: Chcesz, by twój dom zakwitł zimą? Oto 6 gatunków, które kwitną, gdy inne "śpią"
Jakie wymagania ma krzewuszka cudowna?
Krzewuszka cudowna preferuje miejsca słoneczne lub lekko półcieniste, ale najobficiej kwitnie w pełnym słońcu. Jeśli posadzimy ją na nieco zacienionym stanowisku, kwiatów będzie mniej, a pędy mogą być bardziej wyciągnięte. Warto przy tym dodać, że krzew kwitnie wiosną, najobficiej w maju i czerwcu. W tym czasie jest dosłownie obsypany kwiatami na całej długości pędów. Bardzo często zdarza się też drugie, słabsze kwitnienie pod koniec lata, zwykle na przełomie sierpnia i września. Jakie wymagania ma ta roślina?
Krzewuszka cudowna rośnie najlepiej w żyznej, próchnicznej i wilgotnej glebie, ale poradzi sobie również w przeciętnym ogrodowym podłożu, o ile nie jest ono zbyt suche. Źle czuje się natomiast w ciężkiej, gliniastej glebie, która jest często zalewana.
Odczyn podłoża może być obojętny lub lekko kwaśny.
Idealnie, gdyby gleba była stale umiarkowanie wilgotna – wtedy krzew lepiej kwitnie i utrzymuje dobrą kondycję.
Do sadzenia najlepiej wybrać miejsce osłonięte od silnych, mroźnych wiatrów, szczególnie w chłodniejszych rejonach kraju, bo krzewuszka jest wrażliwa na silne mrozy, zwłaszcza w pierwszych latach uprawy. Dobrym miejscem będzie dla niej ściana w pobliżu domu, okolice tarasu lub miejsce, gdzie rosną już inne krzewy ozdobne.
Sadzonki w pojemnikach można wysadzać praktycznie przez cały sezon wegetacyjny, najlepiej jednak robić to wczesną wiosną lub wczesną jesienią. Miejsce należy odchwaścić i przekopać. Dół powinien być mniej więcej dwa razy większy niż bryła korzeniowa. Warto pamiętać o przygotowaniu gleby. Do wykopanego dołu można dodać dobrze rozłożony kompost lub żyzną ziemię ogrodniczą. Zbyt ciężkie podłoże należy rozluźnić piaskiem. Dzięki temu krzew lepiej się ukorzeni i szybciej zacznie się rozwijać. Po posadzeniu ziemię wokół krzewu dobrze jest ściółkować korą lub kompostem. Ściółka ograniczy parowanie wody, zahamuje wzrost chwastów i ochroni korzenie przed nadmiernymi wahaniami temperatury.
Jak dbać o krzewuszkę cudowną?
Należy pamiętać, że krzewuszka źle znosi przesuszenie, dlatego w okresach upałów trzeba ją regularnie podlewać, tak aby gleba była stale umiarkowanie wilgotna. Jest to szczególnie ważne w pierwszych dwóch latach po posadzeniu. Jakie zabiegi są jeszcze konieczne?
Jeśli chodzi o nawożenie, zaleca się zasilać glebę dwa razy w sezonie – wczesną wiosną oraz latem, w trakcie kwitnienia. Wiosną świetnie sprawdzi się kompost lub nawóz o spowolnionym działaniu, a latem średnia dawka nawozu wieloskładnikowego dla krzewów ozdobnych. Nie należy stosować preparatów zawierających duże ilości azotu, ponieważ roślina będzie rozwijać zielone pędy kosztem kwitnienia.
Bardzo ważnym zabiegiem jest cięcie, ponieważ krzewuszka cudowna kwitnie na pędach zeszłorocznych. Z tego względu nie przycina się jej jesienią, bo można w ten sposób usunąć pąki kwiatowe, przez co w kolejnym sezonie krzew w ogóle nie zakwitnie. Główne cięcie wykonuje się zaraz po zakończeniu wiosennego kwitnienia, zwykle w czerwcu. Należy wtedy skrócić przekwitłe pędy mniej więcej o jedną trzecią długości. Oprócz tego, co roku trzeba usuwać najstarsze i najsłabsze pędy rosnące przy ziemi. Taki zabieg odmładza roślinę, pobudza ją do wytwarzania młodych pędów i pozwala utrzymać ładny pokrój. Co kilka lat warto też wykonać cięcie prześwietlające, podczas którego usuwa się pędy krzyżujące się oraz nadmiernie zagęszczające środek krzewu.
Aby krzewuszka zakwitła także jesienią, przede wszystkim musi rosnąć na jasnym i ciepłym stanowisku, bo w takich warunkach roślina ma więcej energii na zawiązanie kolejnych pąków. Poza tym trzeba pamiętać, aby cięcie po wiosennym kwitnieniu nie było zbyt radykalne – trzeba zostawić wystarczająco dużo młodych przyrostów, na których rozwiną się późniejsze kwiaty. W okresie letnim warto zadbać o regularne podlewanie i nawożenie, najlepiej nawozem z większą ilością potasu, który wspiera zawiązywanie pąków kwiatowych. Jeśli roślina zostanie przesuszona i tym samym osłabiona, może nie wypuścić kwiatów na jesień, bo będzie „oszczędzać” siły na kolejny sezon.
Wraz z nadejściem zimy warto zabezpieczyć młode krzewy. W chłodniejszych rejonach kraju można usypać kopczyk z kory lub liści u podstawy rośliny, a pędy okryć agrowłókniną. Jeżeli część z nich przemarznie, należy je usunąć wczesną wiosną. Krzewuszka zwykle bardzo szybko się regeneruje, wypuszczając nowe pędy z dolnej części krzewu.
